ქართულ-სომხური ურთიერთობის ისტორიოგრაფიიდან

ავტორი ვრცლად მოიხილავს ძველი სომეხი ისტორიკოსების ტენდენციურ თუ გაზვიადებულ ცნობებს, რომლებიც სომხეთის სახელმწიფოს უპირატესობას ამტკიცებდნენ ამიერკავკასიაში და მის გარეთაც. გ. მაისურაძე ახსნას უძებნის ამ ტენდენციურობას. სომეხი ისტორიკოსების საპირისპიროდ აქვე შესწავლილია შუა საუკუნეების ქართველ ისტორიკოსთა ცნობები და შეფასებულია ისინი, როგორც საპასუხო რეაქცია.

მასალა გადმოტანილია ბეჭდური არქივიდან: http://www.nplg.gov.ge/dlibrary/coll/0001/000313/